عشق من

از من چه می خواهی دگر

من که لیلی وار مجنون توام

من که چون دیوانه مفتون توام

عشق من

از من چه می خواهی دگر

من که شیرین گونه بی تاب توام

من که عذرا وار مشتاق توام

عشق من

این باغ گل بی خار نیست

کوچه باغ عاشقی هموار نیست

من به پا نتوان , به سر خواهم دوید

سر به دار , اما به تو خواهم رسید

عشق من

با من بخوان این راز را

همنوازی کن تو با من ساز را

نغمه پردازی کند هر سیم تار

نغمه از هجر و غم و دیدار یار

ساز من با سوز این راز آشناست

سوز ساز از زخمهای عشق ماست

عشق من

هرچند مقصد مشکل است

تو مگو این راه ما بی منزل است

عشق من

هرچند دشوار است و بس

گفته اند تاریخ تکرار است و بس

تو مگو ای عشق من چون برق و باد

میرود این عشق هم روزی ز یاد

لیلا خراسانی فر